Niepełnosprawna przemoc

Home/Niepełnosprawność/Niepełnosprawna przemoc

Niepełnosprawna przemoc

Przemoc po dziś dzień kojarzy się z biciem, z obrażeniami, siniakami wybitymi zębami i wyrwanymi włosami. Przemoc wg wielu ludzi musi mieć fizyczne objawy, żeby ją traktować poważnie. Do tej pory ciężko jest zgłosić nękanie psychiczne na policji. Przemoc psychiczna jest bagatelizowana, a to przecież psychikę wyleczyć najtrudniej.

wheelchair-567812_1280

Wiedzieliście, że w Polsce żyje ok 3 milionów 300 tysięcy osób niepełnosprawnych? Ilu z nich doświadcza przemocy psychicznej na codzień? Szacuje (na podstawie doświadczenia) że połowa.

Człowiek, Homo sapienswg Encyklopedii PWN to:
istota żywa wyróżniająca się wśród innych najwyższym rozwojem psychiki i życia społecznego, jedyna posiadająca kulturę i zdolna do jej tworzenia, pod względem biologicznym gatunek człowiekowatych (Homo sapiens) żyjący od schyłku plejstocenu;

Od początku mojego istnienia do moich uszu docierały słowa powszechnie uznawane za obraźliwe. Już w pierwszej klasie podstawówki nie zostałam zabrana na spacer do parku, bo nauczycielka stwierdziła, że: „kaleki nie weźmie”. To poczucie nizszości nadal jest we mnie i pokutuje w najmniej odpowiednich momentach.

Przemoc werbalna, przemoc ubezwłasnowolniająca, przemoc seksualna. Nie będę ich rozdzielać, bo one się zazębiają.

Przemoc werbalna-słowna boląca, raniąca i zostająca w głowie na długo. Słowa, budują twoje poczucie wartości, powodują, że jesteś silny, pewny siebie, bądź słaby i podatny na ataki. Często jest tak, że osoba niepełnosprawna nawet nie wie, że jest ofiarą przemocy, gdyż tak długo żyje w danej sytuacji, że nie wie jak może być inaczej. Nie ma pojęcia jak to jest decydować o sobie i swoim istnieniu, bo została, dzięki rodzicom, tego pozbawiona – ubezwłasnowolniona. Przemoc wobec niepełnosprawnych ta słowna własnie, występuje w większości domów. Począwszy od wyzwisk, a skończywszy na „dobru dziecka”. Powiecie, że większość dzieci zastaje daną sytuacje w domu i nie wie, że może być inaczej. Tak, to prawda, ale te dzieci chodzą do szkół, wychodzą na podwórko widzą jak żyją inni. Dzieci niepełnosprawne nadal są ukrywane w domach i są powodem do wstydu, bądź uważane za „karę boską”.

Rodzice dorosłych niepełnosprawnych często nie zauważają, że ich dzieci dorosły. Pisałam już o tym przy okazji seksualności niepełnosprawnych.

 feeling-697557_1920

Jak inaczej nazwać sytuacje kiedy dorosłemu dziecku zabiera się cała rentę socjalną i zostawia się go bez grosza, a wszelkie prośby o zakup rzeczy nieakceptowanych przez rodzinę są pacyfikowane. Znam osoby, którym rodzice nie dość, że zabierają wszystkie pieniądze, to jeszcze nie chcą im kupić rzeczy, które uważają za złe lub szkodliwe np. papierosy i piwo, ale też słodycze. Wyobrażasz sobie, że nie możesz wyjść z domu, nigdy nie czułaś smaku papierosa, piwa, a CHCESZ tego spróbować. Jednakże twoi rodzice uważają, że to jest zło i Tobie osobie pełnoletniej zabraniają takich wybryków.

Według nich robią to dla Twojego dobra, według mnie zabierają Ci wolność.

Tak wolność zdecydowania, czy chce tego próbować, czy nie.

Dobro dziecka, dobro dorosłej osoby niepełnosprawnej, ale nadal dziecka swoich rodziców.  – co przez to rozumiem?

np. takie sformułowania: „daj spokój po co chcesz tam jechać, lepiej zostań w domu. Tu jesteś bezpieczny”.

Bardzo często występuje deprecjonowanie osoby płci przeciwnej, która okazuje Ci zainteresowanie.:

Daj sobie z nim/nią spokój. To nie jest osoba dla ciebie, na pewno zaraz cię zostawi. Gdzie Ci będzie tak dobrze jak w domu?

Obniżanie wartości bycia samodzielnym:

Po co Ci praca? Masz rentę, to wystarczy, z praca tylko kłopot. 

Dlaczego to robią? Powodów jest mnóstwo począwszy od troski, którą najłatwiej usprawiedliwić, skończywszy na strachu przed uschnięciem źródła gotówki, bądź tez strachu przed samotnością.

Niepełnosprawna przemoc

Najtrudniejsza do wykrycia i do ukarania jest przemoc seksualna, którą statystycznie najczęściej dotknięte są osoby z niedoborami intelektualnymi. One mają problem z określeniem dobra i zła, nie potrafią też stawiać granic. Osoby z upośledzeniem intelektualnym nie są w stanie zrozumieć, że to do czego są zmuszane, lub przymuszane jest przemocą, a nie normalnym okazywaniem uczucia jak zapewniają oprawcy. Są na tyle ufne i bezkrytyczne, że akceptują taką formę „sympatii”. Znana mi jest sytuacja przemocy seksualnej dokonywanej na słabszych uczniach w szkołach specjalnych z internatami. Gwałty, które mimo, że dzieją się bez zgody poszkodowanego, sprawiają mu na tyle przyjemności, że traci (on/ona) rozeznanie, czy to jest dobre, czy złe. Poczucie wstydu i niezrozumienie problemu doprowadza do bezkarności tyranów. Dopiero po latach te „krzywdy” wychodzą z podświadomości poszkodowanych.

Przemoc wobec osób niepełnosprawnych nie jest karana, bo bardzo trudno ją wykryć. Sami niepełnosprawni przymykają oczy na przemoc psychiczną, bo często nie mają świadomości, że nie powinno tak być. Nie widzą też alternatywy – bo kto się nim będzie zajmował jak zgłosi przemoc psychiczną na policję?

Ta przemoc dzieje się w domu obok Ciebie. Dzieje się u Twoich sąsiadów, znajomych, wszędzie tam gdzie są łamane prawa człowieka do autonomii, do decydowania o sobie.

PRZERWIJ KRĄG MILCZENIA

nie bądź obojętny

Niepełnosprawna przemoc

 Post napisany w ramach akcji:

#przerwijkragmilczenia – Blogerki przeciwko przemocy psychicznej,

którą zainicjowała Joanna z bloga Podróż we dwoje

W akcji wzięły udział:

Niebieska Linia , Fundacja Centrum Praw Kobiet

Niepełnosprawna przemoc

By | 2017-01-11T18:17:24+00:00 Listopad 30th, 2016|Niepełnosprawność|17 komentarzy

About the Author:

Wyobraź sobie kobietę o zaraźliwym uśmiechu i roześmianych oczach, jej rude, długie włosy powiewają na wietrze i niesfornie spadają na twarz. Kobietę dojrzałą na tyle, że wie czego oczekuje od życia, ma jasno ustalone cele, ustabilizowaną pozycję, pracę, dom, ale na tyle dziewczęcą, że wciąż poszukuje nowych inspiracji, zainteresowań, nadal z ciekawością dziecka obserwuje świat i ludzi, a to co widzi i co ją fascynuje opisuje na blogu. Cześć to ja Zaniczka - miło Cię poznać.
  • Niestety przemoc niejedno ma imię, a osoby niepełnosprawne są szczególnie na nią narażone. Warto reagować, super ze dolaczylas do akcji.

  • To co napisałaś o nauczycielce, aż kopara mi opadła! Pedagog i takie słowa! Wstyd! Ale to prawda, przemoc psychiczna jest straszna! Sama jej doświadczyłam i wiem, że jest groźniejsza niż wymierzony policzek! Ale wielu nadal żyje w nieświadomości, myśli, że słowa nie mogą ranić. Dlatego pozwalają sobie na nią, nie czując konsekwencji.

  • Wszędzie tyle przemocy. Warto a nawet należy coś z tym robić, dlatego gratuluje!

  • WOW, Renatko, bardzo mocny post, daje do myslenia. Wydaje mi sie, ze nauczycielka, ktora tak mowi, ze nie wezmie kaleki na klasowe wyjscie, chyba minela sie z powolaniem. Jak dobrze, ze uswiadamiasz ludzi co do tego tematu. Bo jakze czesto po prostu o tym na codzien nie myslimy, a moze jakos uciekamy od tego tematu, bo po prostu nie wiemy jak sie zachowac. Pozdrawiam serdecznie Beata

  • Katarzyna Formela

    Podoba mi się taka otwartość, BO O TYM TRZEBA MÓWIĆ! Zawyczaj nie ma problemu, bo się o nim nie mówi, i tak jest najwygodniej. Każdy chowa głowę w piasek

  • Jest to niezwykle ważny wpis i zaraz udostępnię go dalej w kilku miejscach!

  • Bardzo dobry wpis, który daje do myślenia. Widzę, że wiele osób tu komentujących ma podobne spostrzeżenia. Dobrze, że poruszasz na swoim blogu takie ważne tematy, a szkoła to miejsce, gdzie pedagodzy powinni dawać przykład swoim postępowaniem i uczyć tolerancji.

    • Niestety o tym się nie mówi wcale. Ciężko jest zaproponować jakąś alternatywę osobie niepełnosprawnej doświadczającej przemocy, bo państwo nie posiada takich rozwiązań – jedyna opcja to DPS

  • Nie byłam świadoma tych wszystkich spraw, szczególnie dotyczących finansów… Wpływanie na wolność drugiego człowieka podczas gdy on nie do końca może sam o sobie decydować (zachowując tym samym pełną sprawność intelektualną), to okropne, za przeproszeniem, skurwysyństwo.
    Oczywiście gwałty przy upośledzeniu umysłowym, to kolejny krąg piekieł. No, strzelałabym, cholera, strzelałbym do gnid, które to wykorzystują.

    • Nie każdy musi być wszystkiego świadom, ważne że przeczytałaś i poznałaś problem.
      Tez bym strzelała – tylko kurde nie dam rady przycisnąć cyngla 🙁

      • Chętnie Ci pomogę!
        Ściskam, miłego weekendu!

      • Problem przemocy wobec osób niepełnosprawnych instnieje, ale nie jest tak nagłasniany, bo dużo częściej jest to mimo wszytko przemoc psychiczna. Mnie nadal nurtuje kwestia ubezwłasnowolnienia nawet osób z lekka niepełnosprawnością intelektualną, tylko po to, żeby zatrzymać nie dziecko, nie osobę niepełnosprawną przy sobie, ale głównie jej pieniądze. A jak już osoba niepełnosprawna chce zadbać o siebie i zaczyna podejmować kroki w tym kierunku to dopiero zaczyna się problem.

  • Post z tych otwierających oczy. Niestety uderzamy zazwyczaj w to czego się boimy w sobie. Cały czas wierzę, że im bardziej pokochamy siebie tym będziemy mieć więcej miłości do innych.

    • Nie do końca, się zgodzę czasami się nie boimy, a uderzamy bo…. i tu moża wymienić 1000 powodów.

  • Dziękuję za ten wpis! Jest niesamowicie potrzebny… dziękuję za udział w akcji, jesteś wielka <3 !

    Pozdrawiam Cię!

    • Dziękuję za możliwość udziału w projekcie 🙂