Carte Blanche
reżyseria: Jacek Lusiński
scenariusz: Jacek Lusiński
gatunek: Dramat obyczajowy
produkcja: Polska
premiera: 2015
Nie wzruszają mnie już „cierpiące fotki” na fb – dopóki nie sprawdzę ich wiarygodności. Nie wzruszają mnie żebrzący kalecy, powykręcani, czy też zbierający złotówkę na chleb.
Ale nadal mnie wzrusza prawda. Prawda o ludzkim losie, prawda o emocjach o ludziach i o tym, że można wiele zdziałać jeśli ma się wiarę i pasję do tworzenia.
I taki jest Carte Blanche, pokazuje człowieka, człowieka który walczy o siebie o prawo do robienia tego co kocha czyli nauczania. Film na którym spadła łza.
Film nawiązuje trochę do „Stowarzyszenia Umarłych Poetów”, reżyser mruga do nas okiem pokazując, że młodzież nie jest do końca taka zła na jaką wygląda, że za szczerość odpłaca szczerością. Urzekła mnie scena z polonistką, która mówi o swoich obawach i niechęci do …. 🙂 obejrzyjcie sami lub przypomnijcie sobie.
