Dziś na pytania odpowiada blogerka, której nie trzeba przedstawiać, bo któż z nas nie zna Natalii z bloga
Jest Rudo 🙂
Dziewczyna, która jest uosobieniem delikatności, ulotności i piękna. I takie są jej zdjęcia, wpisy i ona sama. Ciepła, uśmiechnięta, empatyczna, pełna pomysłów, a przy tym bardzo skromna.
Poznaj zdanie Natalii zapraszam 🙂
Miałaś lub masz do czynienia z osobami niepełnosprawnymi?
Tak się złożyło, że nigdy nie miałam dłuższego kontaktu z takimi osobami. Zdarzały się sporadyczne sytuacje, znajomy znajomego czy też ktoś w pracy.
Czy będąc dzieckiem rodzice tłumaczyli Ci czym jest niepełnosprawność?
Nie pamiętam takiej rozmowy, ale nie wydaje mi się, żeby osoby niepełnosprawne budziły we mnie nieznane dotąd uczucia. Sama w dzieciństwie spędziłam kilka tygodni na wózku inwalidzkim, kiedy w wieku kilku lat, skręciłam kostkę. Było mi szkoda, że nie mogę robić tego, co inne dzieciaki, ale nie czułam się inna.
Czy na co dzień zwracasz uwagę na bariery: różne od architektonicznych po komunikacyjne i społeczne?
Jestem osobą bardzo empatyczną i, gdy tylko napotykam przeszkody, które mnie, osobie sprawnej sprawiają choć niewielką trudność, od razu na myśl przychodzą mi matki z wózkami i piątką dzieci czy właśnie niepełnosprawni.
Jakie emocje wywołuje w Tobie osoba z widoczną niepełnosprawnością?
Zdaję sobie sprawę, że to są normalni ludzie. W UK znacznie częściej widuję na ulicach np. dzieci z zespołem Downa, mam wrażenie, choć chciałabym, aby było ono błędne, że w Polsce wstydzimy się osób niepełnosprawnych. Wisi nad nami jakieś dziwne tabu, którego zupełnie nie rozumiem. Ale pytasz o emocje – jest mi przykro, że nie każdy z nas może być tak samo zdrowy, sprawny i gotowy do działania.
Czy krępujesz się w towarzystwie osoby niepełnosprawnej?
Nie. Zachowuję się naturalnie. Przynajmniej taką mam nadzieję.
Czym dla Ciebie w praktyce jest integracja z osobami niepełnosprawnymi?
??
Co myślisz o posiadaniu dzieci przez osoby z niepełnosprawnością?
To samo, co myślę o posiadaniu dzieci przez brunetki. Albo przez mężczyzn z wzrostem od 1,80 m w górę. Nic nie myślę, droga wolna.
Czy osoba niepełnosprawna wg Ciebie może być obiektem pożądania sexualnego?
Oczywiście.
Jaki rodzaj niepełnosprawności wywołuje w Tobie lęk?
Nie odczuwam lęku, ale nie mam żadnej pewności czy wiedziałabym, jak zachować się w towarzystwie np. osoby głuchoniemej. O tym się nie mówi, przynajmniej ja się nigdy nie spotkałam. A więc nie tyle lęk, co obawa, jak się zachować lub jak pomóc takiej osobie w sytuacji awaryjnej.
Jak opisałabyś dźwięki osobie, która jest głucha?
Rok spędzony z gitarą nijak nie przybliżył mnie do odpowiedzi na to pytanie. Chyba skupiłabym się na muzyce jako takiej. Pokazała tą klasyczną, rockową, puściła trochę ballad czy reggae. Każdy z tych charakterystycznych styli to zupełnie inna bajka, drgania głośników mogłyby pomóc!
Z jakim smakiem, fakturą kojarzą Ci się kolory?
O, to jeszcze trudniejsze! Zagadnienia synestezji nie są mi obce, jednak Twoje pytania zmuszają do ponownej refleksji. Każdy z kolorów kojarzy mi się z jedzeniem, owocami, biel to kokos, czerń.. czarna porzeczka.
Czy miałaby coś przeciwko temu, żeby Twoje dziecko związało się! z osoba niepełnosprawną?
No coś Ty! Często powtarzam pewne zdanie w przypadku zażartych dyskusji odnośnie homoseksualizmu, tutaj też dobrze się sprawdzi: LOVE IS LOVE. Po prostu.
Czy byłabym w stanie wejść do Twojego domu bądź do Twojej ulubionej knajpki?
Do mieszkania – nie ma takiej możliwości. Korytarz się wąski i wypełniony schodami. Zaś do ulubionej restauracji – jak najbardziej, choć tam pewnie mógłby pojawić się problem z szybkim dostępem do toalety.
