Niewidoczna niepełnosprawność – Alzheimer

///Niewidoczna niepełnosprawność – Alzheimer

Niewidoczna niepełnosprawność – Alzheimer

Niewidoczna niepełnosprawność - Alzheimer

Każdemu z nas zdarza się czasem coś zapomnieć prawda? To kluczyki do auta „diabeł ogonem nakryje”, to spotkanie wypadnie nam z pamięci, to czyjaś twarz nie jest znajoma chociaż, mówi do nas jakbyśmy się znali wieki.  Wielokrotnie mi się zdarza, że w pierwszej chwili nie pamiętam z kim rozmawiam, szczególnie jeśli to któryś z moich byłych studentów.

Niestety nie zawsze to TYLKO zapominanie i roztargnienie. Istnieje też choroba, która za to odpowiada:

Alzheimer to postępująca, degeneracyjna choroba ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzująca się występowaniem otępienia. Nazwa choroby pochodzi od nazwiska niemieckiego psychiatry i neuropatologa Aloisa Alzheimera, który opisał tę chorobę w 1906 roku.

Moje pierwsze zetkniecie się z chorobą alzheimera było za pośrednictwem filmu „Pamiętnik”. Nie zdawałam sobie sprawy, że taka choroba istnieje, nic na jej temat nie wiedziałam. Nie miałam pojęcia czym się objawia i jak często występuje.
W filmie mamy pokazaną wielką miłość mężczyzny do kobiety chorej na alzheimera. Mężczyzna codziennie przychodzi i czyta jej to samo, pamiętnik w którym ona opisała historię ich miłości. Film jest wzruszający, piękny ale życia z chorobą tak naprawdę nie pokazuje. Typowe amerykańskie kino, gdzieś tam w końcowych scenach pokazana jest rodzina i dramat, którego doświadczają na co dzień. Kobieta przedstawiona w filmie ma jeszcze przebłyski, które dają nadzieję i wzmacniają kochającego męża, na tyle że on wierzy iż to co robi ma sens.

Dużo lepszym filmem i książką jest Motyl Lisy Genovy. Pokazuje początki choroby, niedowierzanie, walkę z chorobą i w końcu poddanie się losowi.

To tak w skrócie. A jak jest naprawdę?

Prawie całe swoje życie pracowałam z ludźmi, wspierałam, zajmowałam się głównie osobami z różnymi niepełnosprawnościami, ale nie z chorobą alzheimera.

Los tak zarządził, że od paru lat pracuję z chorymi na alzheimera i uwierzcie mi, życie zazwyczaj nie pokrywa się z filmem.  Ta choroba jest najgorszą z mi znanych.
Z dnia na dzień zabiera choremu to co najcenniejsze, pamięć, świadomość, wspomnienia. Powoduje, że zapominają o tym co jedli na śniadanie, czym się interesowali i kogo kochali. Widzę jak moim podopieczni z tygodnia na tydzień odchodzą w swój świat do którego nikt już nie ma dostępu. Patrzą w jeden punkt, powtarzają słowo, które akurat zostało im w pamięci, albo idą gdzieś bez celu. Są tez tacy, którzy krzyczą, nie chcą się myć, bo woda ich boli, nie chcą się ubierać, lub nakładają na siebie kilka sztuk odzieży na raz. Czasami jak patrze w ich oczy wydaje mi się, że widzę cień dawnej osoby, czasami nie ma tam już nikogo choroba zabrała wszystko.

Nie rozpoznajemy bliskich i siebie w lustrze.

Artysta William Utermohlen w wieku 61 lat  zachorował na alzheimera. Ta choroba jest jak wyrok. Ciężka dla każdego dotkniętego nią i dla tych, którzy opiekują się chorym. William na przekór swojemu pogarszającemu się stanowi zdrowia postanowił rysować autoportrety. Widzimy jak na przestrzeni lat, za sprawą choroby, zmienił postrzeganie samego siebie.

Niewidoczna niepełnosprawność - Alzheimer

Obrazy pokazują nam w jaki sposób osoba chora widzi siebie w miarę pogarszania się jej stanu zdrowia.

Choroba zabiera nam intymność, zabiera nam wolę i zdolność podejmowania decyzji. Bardzo częstymi sytuacjami jest mylenie przedmiotów i miejsc. Stowarzyszenie, w którym pracuje przeprowadziło akcję informacyjną Dlaczego dziadek sika do słoika?. Odzew był ogromny, jednym z najczęściej powtarzanych problemów były potrzeby fizjologiczne, których chorzy nie załatwiają w miejscach do tego przeznaczonych. Dlaczego? Bo zapominają, gdzie znajduje się wc. W początkach choroby wystarczy, że podpiszemy pomieszczenia – nakleimy duże kartki z nazwą. W miarę pogarszania się stanu zdrowia musimy posiłkować się bardziej niezawodnymi metodami i produktami na przykład: pampersy dla dorosłych. Nie dość, że bardzo ułatwiają życie opiekunom, to jeszcze choremu zapewniają poczucie komfortu i chronią go przed upokorzeniem spowodowanym „niewłaściwym” załatwieniem potrzeby fizjologicznej.

Choroba jak na razie jest nieuleczalna, ale można spowolnić jej rozwój dzięki odpowiedniej terapii i miłości.

Nie każde zapominanie = Alzheimer

Podejrzewasz, że bliska choroba może chorować na alzheimera?

Oto lista objawów:

  1. Zaburzenia pamięci w codziennym funkcjonowaniu.
  2. Trudności z planowaniem, liczeniem czy robieniem zakupów.
  3. Zapominanie o ważnych wydarzeniach.
  4. Utrata zainteresowania własnym hobby.
  5. Unikanie kontaktów społecznych.
  6. Zaburzenia orientacji w czasie i przestrzeni.
  7. Zaburzenia widzenia, oceny odległości czy rozróżniania kolorów.
  8. Trudności językowe.
  9. Zaburzenia nastroju (m.in. apatia, lęki, urojenia) i zmiana osobowości.
  10. Zaniedbywanie higieny osobistej.

Jeśli zauważyłeś u swojego bliskiego, znajomego takie objawy, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.

Chciałabym zaapelować do Was o uważność. Jeśli widzicie, że ktoś z waszych sąsiadów, lub znajomych zaczyna, chodzić bez celu, mówić do siebie, jest zagubiony, nie wie jak wrócić do domu.  Pomóż mu.

Niewidoczna niepełnosprawność - Alzheimer

źródło: www.alzheimer.org.pl

Czy chcecie wiedzieć więcej na temat choroby Alzheimera?

By | 2017-02-13T20:18:30+00:00 Maj 20th, 2016|Jak pomoc żeby nie zaszkodzić|27 komentarzy

About the Author:

Wyobraź sobie kobietę o zaraźliwym uśmiechu i roześmianych oczach, jej rude, długie włosy powiewają na wietrze i niesfornie spadają na twarz. Kobietę dojrzałą na tyle, że wie czego oczekuje od życia, ma jasno ustalone cele, ustabilizowaną pozycję, pracę, dom, ale na tyle dziewczęcą, że wciąż poszukuje nowych inspiracji, zainteresowań, nadal z ciekawością dziecka obserwuje świat i ludzi, a to co widzi i co ją fascynuje opisuje na blogu. Cześć to ja Zaniczka - miło Cię poznać.