Historia prawdziwa – Moja lewa stopa

Home/Film, Sławni Niepełnosprawni/Historia prawdziwa – Moja lewa stopa

Historia prawdziwa – Moja lewa stopa

7233899.3Moja lewa stopa (1989)
reżyseria: Jim Sheridan
Scenariusz: Jim Sheridan, Shane Connaughton

Wyobraźcie sobie 1932 rok. W robotniczej irlandzkiej rodzinie rodzi się dziecko. Chłopiec. Położna mówi, że coś poszło nie tak. Rodzina przyjęła, że dziecko które urodziło się praktycznie całe sparaliżowane – atetoidalne porażenie mózgowe –  i  z którym nie ma kontaktu jest głupie.
O ile mamy 2016 rok to podejście do niepełnosprawnych nadal pokutuje. Jeśli zdrowy nie może się skomunikować z chorym, lub nie rozumie tego co on ma do przekazania (porozmawiaj z Głuchym) zdrowe społeczeństwo uważa, że jest głupi.

Christy odkąd tylko mógł, próbował skomunikować się ze światem. Rodzina jest wielodzietna, pracuje tylko ojciec, matka zajmuje się domem. I to ona dzień w dzień rozmawia z Christym. On natomiast przysłuchuje się jej i pilnie obserwuje jak jego rodzeństwo odrabia lekcje.

Podoba mi się to, że pokazują go jako prawdziwego normalnego nastolatka, który gra w piłkę, rozrabia i ma durne pomysły.

Bez tytułu

Podoba mi się też determinacja matki, która z uporem maniaka zbiera pieniądze na wózek dla niego – no nie wszystko na zachodzie zawsze było za darmo dla niepełnosprawnych. Podoba mi się wiele spraw ukazanych w tym filmie, a przede wszystkim jego stwierdzenie „pieprzyć platoniczna miłość”

W końcu poznaje niesamowita kobietę Doktor Eileen Cole dzięki niej trafia do kliniki,  gdzie próbują go rehabilitować. Co będzie dalej – obejrzyjcie sami i koniecznie napiszcie mi co myślicie na temat tego filmu.

christybrown-info

Film został nagrodzony dwoma Oskarami.
źródła: Niesamowita historia Christy Brown, zagrana przez Daniela Day Lewisa w filmie „Moja lewa stopa”

By | 2017-02-22T13:58:43+00:00 Styczeń 25th, 2016|Film, Sławni Niepełnosprawni|40 komentarzy

About the Author:

Wyobraź sobie kobietę o zaraźliwym uśmiechu i roześmianych oczach, jej rude, długie włosy powiewają na wietrze i niesfornie spadają na twarz. Kobietę dojrzałą na tyle, że wie czego oczekuje od życia, ma jasno ustalone cele, ustabilizowaną pozycję, pracę, dom, ale na tyle dziewczęcą, że wciąż poszukuje nowych inspiracji, zainteresowań, nadal z ciekawością dziecka obserwuje świat i ludzi, a to co widzi i co ją fascynuje opisuje na blogu. Cześć to ja Zaniczka - miło Cię poznać.
  • Nie znam tego filmu…ale jak go obejrzę to pewnie dam znać, co o nim myślę, zapowiada się bardzo dobrze 🙂

  • Kocham ten film – jest piękny, mądry, z poczuciem humoru, daje mega motywacyjnego kopa. Oglądałam go już wiele razy. I rola Daniela wspaniała – generalnie to fantastyczny aktor!

  • Nigdy o nim nie słyszałam, ale chyba niedługo po niego sięgnę. Lubię filmy, które każą mi się zastanowić nad światem, czy istnieniem moim czy innych. Dziękuję za polecenie. 🙂

    • Nie ma za co 🙂 daj znac jak się podobało 🙂

  • Ten film ma dokładnie tyle lat co ja, nie wiem jakim cudem ja go jeszcze nie widziałaś. Muszę nadrobić. Lubię takie życiowe filmy, które mają jakieś przesłanie. Dzięki! Na pewno obejrzę.

    • Musisz 🙂 i daj znac jak sie podobalo

  • Ukłony dla takiej historii! Mało kiedy oglądam filmy, jednak czasami przychodzą takie momenty, kiedy mam wielką ochotę oglądnąć naprawdę dobre kino. Teraz już wiem po co mogę sięgnąć nastęnym razem 🙂

    • Tak, to dobry film, porzadnie zrobiony bez litosci

  • Ja jak go obejrzę to w biedronce chusteczek zabraknie…

    • Koniecznie sie w nie zaopatrz 🙂

  • Nie widziałam jeszcze tego filmu a szkoda. Muszę poszukać. Swoją drogą, znam głuchoniemego chłopaka, którego wielu uważa za głupiego, bo nie potrafią się z nim porozumieć. A tymczasem on maluje, wyczynowo strzela z łuku, pochłania książki, a do tego jest mega mózgiem matematycznym.

    • O Głuchych i komunikacji był poprzedni post 🙂 polecam

  • Nie oglądałam jeszcze, ale na pewno obejrzę – wreszcie coś o ludziach, a nie same efekty 3d, strzelanka, pościgi i płaskie dialogi.

    • Dobrze opowiedziana historia 🙂 Jak obejrzysz daj znac jakie wrażenia 🙂

  • Czytając to przypomina mi się pewna książka, która wpadła mi w ręce, jeszcze jako nastolatka „Wszystko jest możliwe”. Narratorem i głównym bohaterem był tam nastoletni chłopiec, który nie dość, że urodził się całkowicie sparaliżowany, to jeszcze wszyscy myślą, że jest „warzywem”. A tymczasem z chłopcem po prostu nikt nie potrafi nawiązać kontaktu i oprócz bezwładnego ciała, myśli i czuje tak jak każde dziecko w jego wieku. Tylko matka, tak jak w „Moja lewa stopa”, rozmawia z synem i wykonuje z nim interakcje.

    Tak porównuję te dwie historie i nasuwa mi się tutaj trzecia. Historia Hellen Keller, głucho niewidomej (od 19 miesiąca życia) pisarki, pedagog i działaczki społecznej. I zawsze zastanawiałam się, jak ona nie będąc w stanie słyszeć ani widzieć, porozumiewała się ze światem, a do tego wykształciła się i tyle zrobiła. I wtedy dowiedziałam się o alfabecie Lorma. 🙂

    • Jak miło że ktoś zna Keller o niej i głuchoniewidomych będzie następny post 🙂

  • Nie znam, ale chętnie zobaczę 😉

    • Jak obejrzysz daj znac czy sie podobało 🙂

  • Bardzo dziękuję za informację. Film koniecznie do obejrzenia. Pozdrawiam 🙂

    • Alez proszę 🙂 i czekam na opinię

  • No, to problem pod tytułem „co oglądam dziś wieczorem” się rozwiązał. Dziękuję!

    • A nie ma za co 🙂 Miłego oglądania 🙂

  • Warto czasem obejrzeć coś o takich, niepełnosprawnych ludziach choćby po to, żeby uświadomić sobie jakie jest ich życie. Wpłynąć jakoś na nasze postrzeganie takich osób, bo one niczym się od nas nie różnią. Mam wrażenie, ze niektórzy mają więcej siły i woli do walki niż ludzie bez żadnych ograniczeń fizycznych. Warto takie pozycje polecać!

    • Jak obejrzysz czekam na opinię 🙂

  • Przypomina niesamowicie piękne (i smutne zarazem) „Of Mice and Men” (Myszy i Ludzie). Jak trudno zrozumieć „głupiego”, i jak jemu ciężko żyć zgodnie z prawami świata „mądrzejszych”.
    Myślę, że zapiszę „Stopę” w pozycjach do obejrzenia 🙂 I to gdzieś na samej górze listy „priorytetowej”.

  • Wpisuję na listę do obejrzenia w najbliższej przyszłości 🙂

    • Mam nadzieje że napiszesz swoje wrażenia 🙂

  • Kolejny film na listę „must see”. Dziękuję za inspirację 🙂

  • Tego filmu jeszcze nie widziałem, ale niedługo mam przerwę międzysemestralną więc na pewno nadrobię 🙂

    • W przerwie to Ty po sesji odpoczywaj 🙂 Baluj itp.

      • Nie mam czasu, bo jadę na Zimowisko 😀

  • Mam nadzieję, że go znajdę bez problemu. Odezwę się jak obejrzę. Rozumiem, że mam się zaopatrzyć w wagon chusteczek?:-)

    • Ja płakałam w jednym momencie… 🙂 więc może nie wagon ale jedną

      • Ale wiesz, ja jak zacznę płakać, to skończyć nie mogę. 😉 Mam oczy w mokrym miejscu. 🙂